De overweging van Joost Koopmans van zondag 29 april was helaas niet beschikbaar.
Ik vond een een eerder artikel van Joost over hetzelfde thema. In overleg besloten we dat in plaats van de overweging aan de site toe te vertrouwen. De inhoud komt sterk in de buurt van zijn overweging van afgelopen zondag over roeping. Het thema van de viering was: 'Waartoe zijn wij geroepen?' Lezingen: 1 Samuel 3-10, Joh. 10, 11-18.
Frits Muller
Lees meer...
|
Overweging tweede zondag na Pasen, 22 april 2012, door René Klaassen
Handelingen hoofdstuk 3 13-19, Lc 24, 35-48
Vooraf aan de 1e lezing:
Een agapè viering op de 2e zondag na Pasen, brengt ons terug naar de dagen waarin de agapè vieringen hun ontstaan hadden. Het waren bijeenkomsten, vaak op onbeduidende plekken als bovenkamers of tuinen of wat veel voorkwam begraafplaatsen. Uit dat soort plekken zijn de eerste schuil kerken ontstaan. De sint Pieter staat ook niet voor niets op het graf van Petrus. Er was de eerste tijd na de dood van Jezus veel reden tot geheimhouding van de plaatsen van de bijeenkomsten van de eerste christenen. De Romeinen waren beducht op samenscholingen van de mensen, die het samen nog eens over die Jezus van Nazareth wilden hebben. Het kan niet anders gegaan zijn, dan dat iedereen in Jeruzalem en later ook ver daarbuiten, nieuwsgierig was naar wat er nu precies gebeurd was. Ze hoorden die verhalen het liefst uit eerste hand, van de mensen die er het dichtst bij geweest waren. We horen deze weken in de lezingen verhalen van die groep mensen. Vorige week stonden we uitvoerig stil bij de twijfel die er zelfs binnen de groep trouwe volgelingen al was. Thomas stond toen centraal. Hij geloofde het allemaal pas toen hij zelf zijn vingers in de wonden had gelegd. We gaan vandaag door waar we vorige week ophielden. Als er straks in de evangelie staat : in die dagen, dan gaat het om de dag waarop, de week waarin, de leerlingen het graf leeg vonden. We blijven heel dicht bij Pasen. Vandaag staan er twee teksten op het leesrooster, in het Marcus jaar wijken we vandaag uit naar het boek van de handelingen en Lucas. die we pas goed kunnen begrijpen door ze in hun volle betekenis te zien. De eerste lezing vraagt om een zorgvuldig luisterend oor.
Lees meer...
Overweging Beloken Pasen, 15 april 2012, door Frits Muller
“Zien en geloven”, Hand. 4, 32-35, Joh. 20,19-31
Gaat u er maar even voor zitten, want het is niet niks waar het vandaag over gaat!
1. “Jezus komt door de muren heen, zo indringend is Hij”; Gerard Verwoerd, vorige week! Is de Jezus die aan de leerlingen verschijnt is dezelfde als degene die gestorven is? Hij is te zien en hij is aan te raken!. Maar hij is ook anders: gesloten (beloken) deuren – vormen voor Hem geen belemmering om binnen te komen. Dezelfde is Hij, maar toch anders.
Lees meer...
Overweging Paasmorgen, 8 april 2012, door Anèt Saal
Gelezen: VROEG IN DE ZOMER en Joh. 20: 1-18
Eerste lezing VROEG IN DE ZOMER keert, na jaren van afwezigheid, een zoon - enig kind - naar zijn vader terug. De vader heeft heel de nacht op het vliegveld gewacht en dut wat in. Maar daar ìs hij dan, zijn kind, samen met zijn Engels-sprekende vrouw en kind; zij nemen hun intrek in zijn kleine woning en vallen er vrijwel meteen in diepe slaap. De dag daarop wijdt de vader als altijd zijn klassen in de geheimen van Hebreeuwse bijbel in. Na zijn werk, in de namiddag, vindt hij de drie nog steeds in slaap, onverdragelijk! Voorzichtig wekt hij zijn zoon. Dan vraagt deze hem: ‘Je geeft dus nog altijd les in de bijbel...’. ‘Ja, natuurlijk, enkel in de bijbel’. ‘Nu dan’ - hij glimlacht nog steeds - ‘dan is alles dus bij het oude’. ‘Ja, bij het oude’ - en weer een langgerekte stilte - ‘behalve natuurlijk de leerlingen, die gedood worden’.
Lees meer...
Overweging 25 maart 2012 door Frits Muller
Vijfde zondag van de veertigdagentijd: Jer. 31-34, Joh. 3, 14-21 Naardense bijbel. Thema: Profeten van deze tijd: Huub Oosterhuis.
1. “Zo spreekt de Eeuwige”, of: “Godsspraak van de Heer”. Deze woorden komen uit de mond van iemand die er zeker van is Gods bedoelingen te kennen. Hij of zij waagt het woorden als direct door God ingegeven, ja als Gods eigen woorden te presenteren. Zo iemand, beste mensen, die noemen wij in onze traditie een profeet. Het Griekse profètès betekent dan ook niet iemand die voorspelt maar iemand die spreekt voor...."( een ander, God).1 Zo hoorden wij in de eerste lezing de profeet Jeremia verkondigen:
Lees meer...
|
|