Overweging 20 november 2011 (Christus Koning) door Gerard Verwoerd

Ezechiƫl 34, 12-23
Matt. 25, 31-46

DE KONING DIE VAN ZIJN TROON KOMT ...

Ik geloof dat het Gerard Reve was die ooit zei:
'dat Koninkrijk van U, komt daar nog wat van ?'
Na het lezen van Matt. 25, 31-46 zeg ik:
ja, dat Koninkrijk ..., dat komt; dat is er al her en der.
Je moet het zien.

1. Toen ik in deze parochiegemeenschap voor het eerst bij een viering was,
werd - na het voorlezen van het evangelie - het boek weer naar beneden
gebracht en op de standaard gelegd. Dat had ik nog nooit meegemaakt.
Het deed me wat: het Woord van God in ons midden, alsof het uit den hoge
onder ons kwam, als een koning die van zijn troon af komt. zo tussen ons in
bij ons, met ons, onder ons, een die ons menszijn deelt. Ik zag het
gebeuren, en voelde me gesterkt, getroost en bemoedigd.

2.Ooit zag ik een tv-uitzending over een missionaris die 25 jaar onder de
Eskimo's had gewerkt; en in al die 25 jaar er niet een gedoopt heeft.
Elk jaar moest hij zijn bisschop of overste zeggen, als die ernaar vroegen:
"niet een dit jaar". Toen hij na zijn pensioen er een keer terugkwam,
kwamen de vele, vele Eskimo's die hij kende, allemaal opdagen om hem
weer te zien. Ze waren geen christen geworden, niet katholiek, maar ze
hadden door hem de liefde van God voor de mensen leren kennen. De liefde
van God voor de mensen .. door hem gebracht in die uithoek van onze aarde.

3. Ooit op een zondagmorgen zie ik Willem en Annemie uit de sacristie komen
zij hadden de viering. Geen priester, geen diaken. Leken. Ik voelde
betrokkenheid, bescheidenheid, toewijding en geloofsbeleving, een vleug
van het Koninkrijk Gods heel nabij, bijna als een hyacinth op mijn kamer,
te ruiken voor iedereen die er binnenkomt. Iets van .. wie honger heeft,
wordt hier gevoed; wie hier binnenkomt - vastgelopen of bevangen - voelt
begrip, voelt zich verstaan, gezien, begrepen; wie hier komt met verdriet,
merkt dat ie het kan uiten, kwijt kan .. je kunt je intentie in het
intentieboek achterin schrijven; je kunt een kaars opsteken; je treft soms
een lied, een tekst die je net nodig had. Soms zit je naast iemand of
vlakbij iemand die jou tot steun is, met of zonder woorden.
Dat koninkrijk van God, komende in heel kleine dingen, in en buiten de
kerk, in en buiten de viering, op zondag en op doordeweekse dagen,
in iedere straat, in elke wijk die de Effataparochie omvat.
Het koninkrijk van God waar een sfeer gaat heersen dat men elkaar hoe
langer hoe meer ziet, niet tegen een ander hoeft op te kijken, niet op een
ander hoeft neer te zien, maar dat men blij is elkaar weer te zien. En
elkaar te steunen als je elkaar kent, en ook als je elkaar niet zo goed
kent.

4. In mijn jeugd leerde ik een lied dat bij het feest van Christus
Koning past. ( gezongen ) Christus vincit, Christus regnat, Christus
imperat ( sommigen zongen het zachtjes mee ). Christus vincit, Christus
overwint, het gaat om een strijd, om een worsteling! En dan te weten
dat wij in onze poging - het kwade te overwinnen door het goede -
niet alleen staan, maar dat Jezus tussen ons in verblijft en met ons
meevecht, het niet opgeeft, maar uiteindelijk het wint .. dat Jezus hoe
langer hoe meer echt onze koning is; dat we hem zachtjes maar vastberaden
zeggen: Jezus, zeg het maar, we staan er klaar voor.
Voor Jezus, de koning die van zijn troon komt om bij ons te zijn
totdat het goede in ons en buiten ons het gewonnen heeft. Amen.