In juni 2004 trad ik toe tot het bestuur van de Dominicusparochie. Al vrij snel daarna werd ik voorzitter van een interparochieel samenwerkingsoverleg. Lange tijd heb ik het voorzitterschap gedeeld met Arjan Broers, die een voorbeeldig kameraad bleek. Ik heb dus een lange voorbereidingstijd achter de rug, voordat ik officieel vice-voorzitter van het nieuwe parochiebestuur ben geworden.

Geboren in 1961 te Oudewater (Zuid-Holland), groeide ik vooral op in Twello, onder de rook van Deventer. Na een goede, katholieke, opvoeding te hebben genoten verhuisde ik in 1980 naar Nijmegen om geschiedenis, en later filosofie te studeren. Bij de filosofische
faculteit promoveerde ik op de ethiek van oorlog en vrede. De wetenschap houdt me sindsdien gevangen. Als universitair docent wijsgerige ethiek richt ik me vooral op de ethische kant van het openbaar bestuur, bedrijfsleven en internationale politiek. Het is mijn vaste overtuiging dat vanuit de klassieke filosofische teksten helder licht op hedendaagse problemen geworpen kan worden.

Religieus besef
Mijn relatie met het kerkelijk leven is wisselend geweest. Tijdens mijn studententijd was er een sluimerend religieus besef. Pas nadat ik met mijn partner, Marieke Hartgerink, naar Hengelo (Overijssel) was verhuisd, trad het meer aan de oppervlakte. Zeker heeft daarbij een rol gespeeld mijn ‘ontdekking’ dat juist krachtig wijsgerig nadenken over goed en mooi leven uiteindelijk wortelt in levensbeschouwelijke / religieuze inspiratie.
En met Marieke ervoer ik in de opvoeding van onze kinderen Roel (1995) en Marjolein (1997) dat we tegen vragen opliepen die alleen vanuit
een religieuze gevoeligheid goed zijn te beantwoorden. Dan kijk je (natuurlijk) eerst en vooral naar de religieuze traditie die je het meest eigen is: de o zo rijke katholieke traditie. Het is mijn vaste overtuiging dat die traditie ook ‘naar de huidige tijd toe’ goed ingezet kan worden.
Zoals de naam Effata aangeeft, doen we dat in openheid in samenwerking met onze buren. Met buurtparochies; die een aantal dingen anders en misschien beter kunnen dan wij, met andere christelijke denominaties (denk aan de DoRe gemeente), en waarom ook niet meer contact met spiritualiteit die wat verder lijkt af te staan van het christelijk gedachtegoed?

< Vorige   Volgende >